|
De gewone gedoetjes
Netzo bleef groeien. Maar van bloeien was niet altijd sprake. Toen de club uit de behuizing aan de Zocherstraat barstte, werd nog een gymzaal gehuurd. In maart 1988 kwam er een echte indeling in trainingsgroepen. Groep 1 ging op vrijdagavond onder leiding van Carlo trainen in het Amstellyceum aan de Mauritskade bij het Tropenmuseum. De groepen 2 en 3 bleven op de vertrouwde locatie, met Simon / Ward respectievelijk Bert als trainer. Met die twee avonden op twee plekken brokkelde de eenheid af.
De eerste groep isoleerde zichzelf enigszins. In een brief van 25 mei uitte een lid zijn onvrede: "Carlo lijkt zo snel mogelijk te willen doorstoten naar een niveau dat vooral hijzelf nastreeft." Daar zou hij geen bezwaar tegen hebben "als dat ging in gepaste harmonie, met wederzijds respect en een ontspannen sfeer". Maar de trainingen verliepen "opgefokt. Een gesprek hierover vond hij niet nodig, want 'we komen om te volleyballen, niet om te lullen'." De briefschrijver klaagde ook over de instelling van de hele groep. Tijdens het Lustrumtoernooi "draaide alles om 'het eerste' en mensen waren bij de gratie gods bereid om een enkele wedstrijd met het tweede mee te spelen."
Al was dus niet iedereen gelukkig met het regime van Carlo, het leek wel vruchten af te werpen, gezien de gestage opmars van Netzo 1 vanuit de laagste klasse van de NeVoBo-competitie en de eindklassering op internationale toernooien. In oktober won Netzo in Berlijn weer de beker.
Dat toernooi had Vorspiel Berlin eigenlijk gepland voor het voorjaar van 1989, maar het werd een half jaar naar voren getrokken om Janus uit Keulen niet in de wielen te rijden. Die vereniging wilde dan namelijk zijn 10-jarig bestaan vieren met een internationaal toernooi. Een extra reden om al in het najaar van 1988 homovolleybalteams naar Berlijn te halen, was dat Vorspiel wel wat morele steun kon gebruiken. In augustus had de club de Duitse dagbladen gehaald vanwege een conflict met de Landessportbund Berlin. Die wilde geen vereniging erkennen die 'Vorspiel - Schwuler Sportverein Berlin' heette. De sportbond vond het "plakative aggressiv und provozierend. Das Bekennen zu einer sexuellen Neigung kann nicht Grundlage für einen Vereinsnamen sein. Wählt doch einen unverdächtigen, neutralen Namen; dann arbeiten wir gerne mit euch zusammen." Voor Vorspiel was homoseksualiteit geen 'seksuele neiging', maar een levensgevoel, een deel van de identiteit. Men trok een vergelijking met een politiesportclub en een dovenschaakclub die wel subside kregen. "Wir wollen Sport machen, wie sind kein Sex-Verein."
Bij Netzo leek de klad er een beetje in te komen. Begin januari 1989 meldde John de leden dat de aanvangstijden van de trainingen een half uur verschoven waren. En daarbij wilde hij nog wel iets kwijt:
Met ingang van het nieuwe jaar willen we ook proberen de trainingen wat meer pit in te blazen. Het vorig jaar kon bepaald niet altijd van een enthousiaste opkomst gesproken worden. Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar op mij werkt zo'n matige opkomst na verloop van tijd demotiverend. We kennen weliswaar geen opkomstplicht, maar het zou op zijn minst toch prettig zijn als men even afbelt (liefst met reden).
Daarom nogmaals het verzoek om allen op de training te komen. Het bestuur kan veel regelen, maar met elkaar zullen we een groepssfeer in de club moeten maken! |
Op de ALV van mei 1989 deed hij er nog een schepje bovenop bij het voorlezen (!) van het jaarverslag (een terugblik en beleidsvoornemens van het bestuur):
Netzo is op dit moment in de gelukkige omstandigheid over een aantal enthousiaste trainers te beschikken. Deze mensen doen dit op basis van vrijwilligheid na afloop van een 8-urige werkdag. Het bestuur doet dan ook een beroep op de leden hier wat meer rekening mee te houden. Dit betekent: tijdig aanwezig zijn voor de training, je even afmelden wanneer je niet kunt komen, minder rumoerig zijn tijdens uitleg door de trainer.
|
Andere wetenswaardigheden uit deze ALV:
- Na een aarzelende aanloop was in april een vrouwengroep van start gegaan.
- Elke trainingsgroep ging een vertegenwoordiger kiezen, om als tussenpersoon te fungeren tussen de groep en het bestuur / de TC, om deelname aan toernooien te regelen, beperkt advies te geven over de teamsamenstellingen en "bezoek aan een b.v. geblesseerde speler te organiseren".
- De school aan de Zocherstraat ging over in particuliere handen. Hoewel de gemeente officieel geen vervangende zaalruimte hoefde aan te bieden, voelde ze zich hier moreel wel toe verplicht.
- "Behalve een sportieve functie heeft de vereniging ook een sociale of gezelligheidsfunctie. In verschillende trainingsgroepen is het inmiddels gewoonte om na afloop gezamenlijk nog wat te gaan drinken. Een nadeel van een groter wordende vereniging is dat men de mensen uit andere trainingsgroepen niet of nauwelijks kent. Aanvankelijk meenden we dit te kunnen ondervangen door maandelijks een intern toernooi te organiseren. Het grote niveauverschil, de daardoor grotere kans op blessures en de tegenvallende belangstelling hebben ons doen besluiten hiermee te stoppen." Alleen het traditionele Sinterklaas- en het Koninginnedagtoernooi bleven overeind. En misschien kon een feest zoals dat in februari een jaarlijkse traditie gaan worden.
verder naar: Gay Games
|
